Նախ՝ փորձում ենք փրկել
Ցանկացած սեփական ատամ, նույնիսկ մասամբ քայքայված, ավելի արժեքավոր է, քան իմպլանտը։ Այն պահում է ոսկիրը, պահում է կծվածքը և ոչինչ չարժե։ Դրա համար հեռացումը միշտ վերջին տարբերակն է։
Հաճախ ատամը, որի մասին ասել են «պետք է հանել», իրականում փրկվում է արմատախողովակների բուժմամբ և պսակով։ Ռենտգենն է ցույց տալիս՝ արմատը որքանով է պահպանված, կա՞ բորբոքում գագաթին, բավակա՞ն է ոսկիրը։ Առանց պատկերի այդ որոշումը կայացնել հնարավոր չէ։
Բայց կան դեպքեր, երբ հեռացումը ոչ միայն ճիշտ է, այլև հրատապ. հակառակ դեպքում բորբոքումը տարածվում է հարևան ատամների, ոսկրի, երբեմն էլ՝ ավելի հեռու։